اللهم عجل لولیک الفرج
غيبت يا غفلت بسمک الحجّة العجل العجل یا مولا یا صاحب العصر و الزمان التماس دعا یا حسین علقمه امروز عباس کجاست؟ اگه بخوایم محرم حسین رو فقط تو اون قرن معنی کنیم خیلی بی معرفتیه.. اگر فکر کنیم خون حسینمون ریخته شده و بشیم مصداق عملی ابی که ریخته آبرویی که رفته ..بی معرفتیه اگر حسین میشه سرور ازادی خواهان عالم..اگه عباسش میشه اقای ازادها.. اگه زینبش رو اسوه صبر می دونیم..باید بفهمیم که حسین اسیر زنجیرهای زمان نیست اقامون ارباب زمانهاست.. اطرافمونو نگاه کنیم .. حسین زمان ما کجاست..صدای قافله حسین ..الان ..تو این زمونه هزار رنگ چطور شنیده میشه؟ سرگردونیه یتیماش رو..الان چطور میشه پناه بود؟ اگر اون زمان عباسش تو علقمه تنها فریاد وا اخاه سر داد..اگر اون موقع نبودیم ..حالا چی؟ علقمه امروز عباس کجاست؟ بگردیم علقمه رو پیدا کنیم..باور کنیم که این بزرگان محصوردر زمان نبودند که با از دست دادن زمان از دستشون داده باشیم. کربلای امروزه حسین کجاست؟ می خوام بگم این چشمهای بی لیاقت اگه کمی..فقط کمی با اشک زلال بشه..میتونه محاسن زیبای اقامونو ببینه.. اگه زلال بشه قامت مثل سرو عباس مستش میکنه..دیگه وقتی میشونده علی اکبر حسینش وذبح کردند ..و یاد زیبایی و جوانیه علی اکبر بیوفته نمی تونه ضجه نزنه!! وقتی تکریم اقا و عباس و برای زینب ببینه..و یاد تنهایی و بی پناهیه زینب تو خرابه های شام بیوفته نمی تونه ساکت بمونه.و چشمان مست عباس..اه ازچشمای عباس.. عزیز بیا با قافله حسین الان همراه بشیم..بیا که گاه رفتن است..و قافله منتظر من و توست ..بیا من و تو "کل یوم عاشورا ..کل عرض الکربلا" را تفسیر کنیم اگر خوب بنگریم ..همین جا کربلاست ..و امروز عاشورا گوش کن..صدایی می آید..:هل من ناصر ینصرنی؟!!
حال و روز شيعه در اين عصر، از دو وجه بيرون نيست. يا امام را و وليالله اعظم را محبوب و مقصود و مقتداي خويش ميداند يا سر بر آستان محبوب و مقتدايي ديگر ميسايد.
شيعه بهتر از هر كس ميفهمد كه ميزان و معيار محبت، امام است و هر محبتي در راستاي محبت امام، معنا ميشود.
و اگر مدعي است كه مريد آن قطب عالم است، محب آن ولياللهالاعظم است، عاشق آن حجتخاتم است، اين حال و روز با عشق، سر سازگاري ندارد.
كدام عاشقي بي ياد معشوق، زيستن ميتواند؟
كدام عاشقي هر از گاه به ياد معشوق ميافتد و محبوب را در رديف ديگر امور روزمره خويش ميبيند؟
اين ننگ و عار براي عاشق نيست كه از معشوق بشنود كه ما تو را از ياد نميبريم و مراعات تو را فرو نميگذاريم و او... و او بياشتياق زيارت معشوق سر كند و ياد او را فرو بگذارد؟
اين اوج بيمعرفتي محب نيست كه بداند و بشنود كه هرگاه دستبه دعا بردارد، محبوب آمين ميگويد و آن زمان كه سكوت كند، محبوب، برايش و به جايش دعا ميكند و او سر از پاي نشناسد و قالبتهي نكند؟
آري بلاي جان سوز عصر ما غفلت است، غيبت نيست. و غيبته منا. .
چه كس صادقانه دستبه دعا برآورده است، مخلصانه امام خويش را طلب كرده است، و پاسخ نگرفته است؟
برخي امام را طلب ميكنند و ديگران را هم. اينان تا آن زمان كه چشم به ابواب چند گانه دارند، دستشان به دامان امام نميرسد.
اين سخن نه بدان معناست كه در تلاطم مشكلات، به سراغ امام نبايد رفت و قضاء حوائج و استجابت دعا و رفع موانع را از او نبايد خواست. بلكه به عكس تقدير و مشيت همه چيز در عالم به دست اوست و هيچ كار، بياشارت مژگان او به سرانجام نميرسد.
سخن اين است كه شوق ديدار امام چيزي است و عريضه و عرضه حاجات دنيوي، چيز ديگر.
سخن اين است كه ساقي اين بارگاه، به ظرفيت و جام همت مهمان مينگرد، محبوب، به ظرفيت دل محب نگاه ميكند. انالقلوب اوعيه و خيرها اوعاها.
يكي به هواي بهشت در مصيبتحسين (ع) اشك ميريزد. يكي در مجلس حسين (ع)، بر مصيبتخويش ميگريد. و يكي را معرفت حسين و معرفت به مصيبتحسين (ع) ميگرياند.
هر كس به قدر جام معرفتخويش، از دستهاي امام نوش ميكند.
امام دستنيافتني نيست، دستهاي ما بسته است. امام در پرده غيبت نيست، پرده بر چشمهاي ماست.
و آنچه ما را از زيارت امام محروم ميكند، غيبت امام نيست، غفلت ماست.
| Design By : Night Skin |
گوشه ای تنها نشینم تا تماشایت کنم
مینویسم روی هر گل نام زیبای تو را
تا که شایداین شب جمعه ملاقاتت کنم
هر سحر با یاد تو در گریه ام می خوانمت
تا به کی از سوز دل ناله رهجرانت کنم
بی قرارم مهدیا از بهر دیدار رخت
تا به کی از مادرت زهرا تمنایت کنم؟؟؟؟؟
LinkDump
