السلام علیک یا رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم)، السلام علیک یا فاطمه الزهرا(سلام الله علیها)

سلام، مشتری های مغازه مشکل گشایی محمد (ص)؛ سر سفره چاشت صبحگاهی نشسته اید، بفرمایید خرمای خودشناسی! بفرماید لقمه حلال زیارت مدینه! اگر در صف « صبر» بایستید، در چایخانه« چشم انتظاری» زیارت این پیغمبر مهربان، برای همه دل های دور افتاده، جا هست .

این جا مدینه است، شهر پیغمبری که وقتی با دست عطوفت اش پرده های بی سوادی را کنار زد، سواد شهر علم را نشان داد.

 مردم! طبیب دردهای شما اینجاست؛ رسولی که با تواضع خود، ثابت کرد، سجده در برابر خدا، نافع ترین دارو برای جوش «غرور» است.

این جا مدینه است، طولانی ترین سریال سرسپردگی، بازیگران: مخلص، حق الزحمه: ثواب، تصویر بردار: جبرئیل، کارگردان: پیامبر اعظم(ص).

این جا زائرها زود تر از خورشید بیدار میشوند و هنوز، آسمان در تردید دو رنگی فلق مانده که با دل های شکسته و بی رنگ، از زیارت مزار بر میگردند.

چه صبحگاه با صفایی است .... در فاصله حرم پیغمبر تا قبرستان بقیع، تا چشم کار میکند گل افتابگردان ارادت و زیبا تر از آن، شُک شیرینی است که باید رو به کدام خورشید ، عرض حاجت کرد: محمد مصطفی (ص) یا بیت الاحزان فاطمه زهرا (س) .....

لحظه ای صبر کنید! من انگار در جیب قصه های مدینه یک عکس یادگاری از فاطمه(س) پیدا کرده ام: در عصر انجماد عاطفه و ایمان که مردم زمانه، دختر را مصیبت آشکار میخوانند و رسول خدا را به سنگ کنایه « ابتر» از مقابل خویش می رانند، پیامبر، دخترش را بسیار بلند پایه میدارد: یا رسول الله اسم دخترت را چه گذاشتی؟ فاطمه (س). اسم اش از ریشه « فطم» است. یعنی « بریده شده» چون خدا، او و شیعیان اش را از آتش دوزخ، بریده و جدا کرده است .

رسول خدا بهتر میداند آن چه از وحی نازل شده، در جام جان فاطمه (س) هم چکیده است. مهر پیامبر به دخترش، بسیار برتر و با اهمیت تر از دوستی یک « پدرودختر» به حساب می آید. اگر فاطمه خلاصه قرآن، عصاره وحی و امید محمد در برابر طعنه های کفار نباشد، مگر می شود، زهرا (س) را نمونه دوستی خدا و غضب اش را غضب خدا نامید؟

خدایا چقدر بی صبرم برای دیدن این بارگاه توسل یعنی« جنت بقیع» .

راه می افتم و در مسیر پر ترافیک ادم ها و فرشته ها، خودم را به پلکان این آرامگاه فریاد های خاموش می رسانم. ازدحام جمعیت، کتف های سنگی پلکان را به بانگ بیدارباش بامدادی زائرین بقیع، از خواب بیدار میکند. مشتری های غربت از راه میرسند و زیر نگاه لاجوردی پگاه، خود را به در بقیع میرسانند.

... دانه......دانه....گندم، دانه،دانه.....

صدای پسرک دانه فروش، جلوی بالکن های بهاری بقیع، دلم را به کنسرت دلگیر بال کبوتران و سکوت حزن انگیز این قبرستان میبرد. پا آهسته بگذارید بر این مزار خاک فرش که این جا مینای دل اولاد رسول (ص) مدفون شده.... شعر دلدادگی ات را دانه کن برای این کبوتران که شاید فقط آن ها به خاطر داشته باشند که جنت بقیع، زیارتگاه همه مسلمانان است، همه آن ها که به دختر پیغمبر، سلام میکنند در سرآغاز هر زیارت.

صدای این همه سلام، من را می برد درخانه ائمه بقیع ، در خانه ام سلمه، در خانه خانم ام البنین ، در خانه عمه های رسول الله ، و در خانه همه خفتگان در بقیع .......

با ادب و عقب عقب از بقیع بیرون می آیم، تا ثواب بیش تر دانستن درباره این تربت ستاره نشان، چهره زیارت امروز مرا کامل کند. بر میخورم به جمعیت زیادی که دور یک سید روحانی حلقه زده اند. صدای مه گرفته سید ، جای خالی تحریف را با مروارید های دانایی پر میکند. گوش میسپارم...... چقدر این حرفا دل زائران را جلا میدهد.

... « خدا را شکر کنیم که در این دریای ظلمت زده دنیا، یه فانوس دریایی و یه ماه بی نظیر هست به نام فاطمه(س) تا ما راه فضیلت رو گم نکنیم.

جماعت! کدوم یک از ما کتاب زندگی حضرت زهرا(س) رو به دقت، مرور کرده؟ شده تا حالا یه برگ از « سرمشقی» رو که او با « خوف و خاطره و خطر» برامون نوشته و به یادگار گذاشته، درست بنویسیم؟؟؟؟؟

شده یه بار هم که شده از پاک منشی، اندیشه مترقی، آیین همسرداری......چی بگم! از کمال جویی و حق طلبی فاطمه(س)، سخنی به میان بیاریم؟؟؟؟

فاطمه، زینت زنان شد به سادگی، رشک فرشتگان آسمان شد به پاکدامنی، فاطمه، خلاصه قرآن شد به کوثر نفیس طهارت و افتخار، خلقت خدای رحمان شد به سرمایه عصمت .

جماعت ، یه روزی در همین مدینه، چنین آیینه ای رو شکستند و پاره تن پیغمبر رو .....».

حرف های سید، من را می برد تا غربت یک مزار بی نشان!

کبوتر ها اما، راز این مزار را خوب میدانند؛ مزار فاطمه(س) در قلب مسلمین است . کبوتر ها سلام میکنند و سینه ها مدینه میشوند!

اولین دیدار با مسجد النبی(ص)، برکه دیدگان هر زائری را از اشک حیا پر میکند. چه قصه هایی در این زمین پاک خدا جریان دارد؟

خاطره روزهای رنج رسول خدا که در مدینه سینه اش مزرعه محبت و مساوات بود ولی دست دشمن فقط داس دو روریی.

زائرین مدینه در دوچیز با هم مشترک اند: دین اسلام و اشک صداقت! آدم هایی با پوست پنج قاره، مردمی با هزار رنگ و هزار درد، اما بی رنگ و بی ریا در برابر این گنبد..... این مرقد.

... و« الله اکبر» زبان وحدت این همه مسافر است . نماز، نخ تسبیح دانه دل هایی است که از هم جدا افتاده بودند و چه دل میبرد صوت خوش امام جماعت، اما خوش تر از آن، زیارت با معرفت است که کوزه پر از سوال مرا، امشب در کنار دریای علم یک عالم کشانده، من، مشتاق ام و او خوش قول!

از راه میرسد با دو تا لیوان آب زمزم و شروع میکند به ریختن مستی معنویت در جام چشم من:

ـ « زیارت مدینه، دیباچه سفر به قبله است تا یاد بگیریم دین ما بدون محمد(ص)، کعبه بدون علی(ع)، و علی (ع) جدای از زهرا(س) ممکن نیست».

بیهوده دنبال مزار حضرت مرضیه نگرد. فاطمه(س) قفل کل یک سوال است که پی بردن به آن، قلعه های محکم جهل را میشکند و حق را به آغوش مردم باز میگرداند. کدام سوال؟ این که چرا شاهکار آفرینش، این پایگاه مهر و معرفت و بینش را از چشم حقیقت جوی ما دور کرده اند؟!

خدا وکیلی چرا بین ما و فاطمه زهرا(س) این قدر دیوار دوری است؟ اشک شیفتگی ما ، عقلمان را به روضه داری دعوت کرد و ما تصور کردیم شیعگی و پیروی از فرهنگ فاطمه تنها در برکه کوچک شعر و مرثیه، خلاصه میشود؛ حال آن که علمای بزرگ و دینداری کهنسال و با اخلاص، پس از سال های درس و بحث و عبادت و ریاضت، باب شفاعت از در خانه این بانوی نور و نجابت میجویند.

اصلا محبت فاطمه هیچ ربطی به شیعه بودن ندارد. این همه مسلمان که در مسجد النبی (ص) نماز میخوانند، کافی است یک لحظه فکر کنند که این سلطان بی رقیب عالم اسلام، دختری داشت که خیر کثیر(کوثر) پیامبر بود و پدرش او را ریحانه و ام ابیها می خواندو قرآن را کلمه به کلمه با او نفس میکشید. فاطمه، میهمان نواز جبرئیل بود و در خانه ای بزرگ شد که میوه اش فقط کلام وحی بود. با چه کسی ازدواج کرد؟ با علی(ع) که پیامبر او را بر هر دوستی ترجیح میداد و او را برادر و وصی خود می نامید .

خدا، قرآن ، پیامبر، علی، فاطمه.... این پنج رکن را با انگشتان ایمان ات پاسخ بده! حالا به صفحات تاریخ باز گرد. میگویند دختر پیامبر، جوان در گذشت. شاید 75 شاید هم 95 روز پس از رحلت رسول خدا(ص).

می گویند روز های اخر عمرش، بسیار میگریست، طوری که مردم مدینه از گریه های او بی تاب بودند!

چرا فاطمه(س) انقدر بعد از پیامبر بی تاب بود؟ چرا او را شهید کردند؟ چرا مزارش را از چشم مردم زمانه اش پنهان ساختند؟ نه، نه، فاطمیه ، ربطی به شیعه بودن یا نبودن ندارد. کافی است بگویی: « اشهد ان محمد رسول الله» و بعد فکر کنی که این پیامبر، دختری داشت که همسر علی بود ومادر حسنیین(ع)!

از مسجد النبی بیرون میآیم. مسلمانان جلوی غریبستان پر سوال بقیع، جمع شده اند. در جنت بقیع را بسته اند، اما انگار همه با زبان اشک می گویند: « هر قدر هم در این خاک، تابلوی عبور ممنوع » بکارید با «عبور آزاد» اشک چه میکنید؟ با بزرگراه بزرگداشت اهل بیت پیغمبر (ص) چه میکنید؟

بر میگردم تا گنبد گرامی عشق، مزار محمد(ص) را نگاه کنم . اشک میریزم.... فقط میتوانم به پیغمبر بگویم:

ـ « یا رسول الله ، عشق تو، نامه ای است که در پاکت هیچ قلبی، جا نمی شود».

و در آخر اینکه :

 

فاطمه(س) همدوش تنهایی های زائر مدینه است! به حرم با شکوه پیامبر(ص)، به هتل های سر به فلک کشیده این شهر، به بازار چنبره زده دور بقیع، نگاه کن و به یاد بیاور دختر این پیامبر را که در فاصله دو – سه ماه بعد از رحلت رسول خدا، گرد شهر مدینه میگشت، در خانه ها را میکوفت، حدیث پیامبر و آیات قرآن کریم را در شان اهل بیت (ص) میخواند، اما گوش دنیا کر شده بود و صدای آسمانی فاطمه(س) را نمی شنید.

سردی از خود ماست . ولی تا یاد فاطمه (س) کنی، گرمای شکفتن در برگ برگ رگ هایت، جریان می کند. فاطمیه، مادر عاشوراست، فاطمه (س) همه روز ها را به نام خود سند زده است . 

چند وقتی است که از زیارت برگشته ام . تمام لحظات من، شده اشک دوری از بهشت بی تکراری به نام مکه و مدینه!

آخ، یادش بخیرآن نماز های اول وقت کنار روضه رضوان نبوی(ص).... و چه چنگی به دل میزند این عکس آخر از مدینه، شبی که با کاروان اعزامی دانشجویان دانشگاه های تهران نشستیم کنار باب جبرائیل . این عکس تصویر شیشه ای صفحه کامپیوتر من شده و لمس کردن اش، غم می بارد . عطر مدینه می آورد.

 

نوشته شده در یکشنبه سی ام فروردین 1388ساعت 18:59 توسط منتظر بی قرار| |